Voor deze serie portretten van de Domtoren in Utrecht heb mij laten inspireren door het uitzicht vanaf mijn atelier. Iedere keer opnieuw raakte dit beeld mij. De Dom staat voor mij symbool voor een soort tijdloosheid, een directe link met de geschiedenis van de stad. Je kan het handwerk zien van de uitgebeitelde natuursteen. De enorme variatie daarin (iedere steen is anders) de overvloed aan details en toch de rust van het totaalbeeld; het is een soort schoonheid die ook in de natuur te vinden is. En dan dat landschap van daken ervoor, als een soort zee waaruit de dom opstijgt. Iedere keer weer inspireerde het mij tot een serie portretten die hieronder te zien zijn.